Uykudan Kalkınca Okunacak Duâ

Peygamberimiz (-sallallahu aleyhi ve sellem-) uykudan kalkınca şöyle derlerdi;
“Bizi öldürdükten sonra dirilten Allah’a hamd olsun. Ölümden sonra dirilmek haşr ü neşr olmak da yine Allah’ın huzurunda olacaktır.” (7)

Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-Efendimiz yine buyurmuşlardır ki:
“Sizden biriniz uykudan uyandığı zaman şöyle desin:

“Bana ruhumu geri veren, vücûdumu afiyette kılan ve kendisini zikretmeğe müsaade eden, Allah’a hamd olsun.” (8)

Yine Buhârî’nin Ubâde bin Sâmit-radıyallahu anh-dan rivayet ettiğine göre Nebiyy-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuşlardır:
“Kim uyku arasında uyandığında:

(daha fazla…)

İmam Mâlik’e ulaştığına göre Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) sefer arzusuyla ayağını bineğinin özengisine koyduğu zaman şu duayı okurdu:

“Bismillah! Allahım! Sen seferde arkadaşım, ailemde vekilimsin. Allahım, bize arzı dür, seferi kolaylaştır. Allahım, yolun meşakkatlerinden, üzüntülü dönüşten, mal ve ailede vuküa gelecek kötü manzaralardan sana sığınıyorum”. (Muvatta, İsti’zân 34, (2, 977).)

İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor:
“Resülullah (aleyhissâlatu vesselâm), seferden dönerken, uğradığı her tümsekte üç kere tekbir getirir, arkadan da:

“Lâ ilâhe iIlaIIâhu vahdehu Iâ şerike Ieh, Iehü’I-mülkü ve Iehü’I-hamdü ve hüve aIâ külli şey’in kadir.

(Allah’tan başka ilah yoktur. O tekbir, ortağı yoktur, mülk O’nundur, hamd O’nadır. O herşeye kadirdir) dönüyoruz, tevbe ediyoruz, kulluk ediyoruz, secde ediyoruz, Rabbimize hamdediyoruz. AIIah va’dinde sâdık oldu, kuluna yardım etti. (Hendek Harbi’nde) müttefik orduları tek başına helâk etti” derdi. Buhâri, Daavât 52, Ömer 12, Cihâd 133, 197, Megâzi 29; Müslim, Hacc 428, (1344); Muvatta, Hacc 243, (1,421); Tirmizi, Hacc 104, (950); Ebu Dâvud, Cihâd 170, (2770).

Hz. Ebu Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor:
“Bir adam Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselam)’e:
“Ey Allah’ın Resülü, ben sefere çıkmak istiyorum bana tavsiyede bulun!” diye talepte bulundu.
Efendimiz:
“Sana Allah’tan korkmanı ve (yol boyu aştığın) her tepeııin başında tekbir getirmeni tavsiye ediyorum!” buyurdu. Adam döneceği sırada şu duada bulundu:
“Allah’ım! Ona uzaklığı dür, yolculuğu kolay kıl.”
(Tirmizi Daavat 47, (3441).) (daha fazla…)

Ey, bütün var edilmişlerin,
Bütün alemlerin, bütün zamanların Rabbi,
Alımlı giysilerimizdeki, kifayetsiz lisanlarımızdaki,
Garip kıyafetlerimizdeki, kusurlu yasalarımızdaki,
Kendi icadımız tuhaf makamlarımızdaki
Bizce hayli önemli,
Ancak Senin yakınlığında
Anlamsız şu küçük farklılıklar bizi birbirimizden ayırmasın,
Ayrımcılık ve nefret sebebi olmasın!

Neyleyim!
Kaf dağı ardındaki elması, zümrütü, yakutu.
Neyi ? niçin ? yaptığımın idrakine varamadıysam…

Bizler sofraya oturunca, önce: “Bismillâhirrahmânirrahîm” der, sonra elimizi uzatırız. Şayet Besmele’yi baştan unutacak olursak, hatırımıza geldiği yerde, “Bismilâhi fî evvelihî ve âhîrihî” deriz. Yemeğe böyle zikirle başlayan mü’min, fikirle devam eder, hamd’le de bitirerek Peygamberimizin şu hamd duâsını da sonunda aynen okur:

“Elhamdü lillâhillezî et’amenâ ve sekânâ ve cealenâ müslimîn!..”

“Bizi yediren içiren ve bizi Müslümanlardan kılan Allah’a hamdolsun.”

(daha fazla…)

Allah’ım âcizlikten, tembellikten, cimrilikten, ihtiyarlayıp ele avuca düşmekten ve kabir azâbından
Sana sığınırım.
Allah’ım nefsime takvâ nasip et ve onu hertürlü günahtan temizle; onu iyi temizleyecek olan Sen’sin.
Ona yardım edip eğitecek olan sadece Sen’sin.
Allah’ım faydasız ilimden, ürpermeyen gönülden, doyma bilmeyen nefisten ve kabul olmayan duâdan sana sığınırım. (Amin)
(Müslüim:Zikir;73)